 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ||
 | ||||||||||||||
 |  | |||||||||||||
 | ||||||||||||||
 | ||||||||||||||
 | | | | | | | | | | | | | | |
 | ||
| | |
 |
Jolanda Linschooten te gast bij het RTL4 programma Aperitivo. Over haar nieuwste boek Poollicht, oude en nieuwe expeditie's. | ||||
 | |||||
| | | | | |
 | ||
| | |
|
Mijn reispartner van vandaag heeft de afgelopen jaren rond de poolcirkel gezworven, Jolanda Linschooten, schrijfster en fotograaf en bracht afgelopen week het boek Poollicht uit... | |||
| | | | |
| ||
| | |
|
| |||
| | | | |
| ||
| | |
Een prachtig geschreven en lekker leesbaar boek. Door haar manier van schrijven beleef je de pijn, spanningen en ontroering alsof je zelf in Alaska bent. Een echte aanrader voor mensen die naar Alaska gaan en die iets anders met hun leven willen doen. Vertel wat je van dit boek vindt en maak kans op € 100,- aan cadeaubonnen. | ||||
| ||||
| | | | |
| ||
| | |
Dit prachtige boek van Frank van Zwol en Jolanda Linschooten laat zien hoe verrassend anders Nederland er vanaf het water uitziet. Met de enthousiasmerende foto's en praktische beschrijvingen van 43 kanotochten in heel Nederland krijg je echt zin om in een kano stappen. Met kaartmateriaal en informatie over onder andere campings en kanoverhuuradressen. Dit is een echte aanwinst. Zowel Frank van Zwol als Jolanda Linschooten (Bergwandelen Noorwegen Dominicus) hebben hun sporen ruimschoots verdiend. Uitgeverij Gottmer-Dominicus Adventure serie, prijs: € 34,50, ISBN 9064104204. De Vereniging van Reisboekhandels in Nederland koos Firenze - een anekdotische reisgids voor Florence als beste reisboek van 2006. | ||||||||
Behalve de beste Reisgids kozen de reisboekhandels ook de beste kaart, het beste reisverhaal en het beste fotoboek. In elke categorie werden drie kandidaten genomineerd van uitgaven die in 2006 het licht aanschouwden. | ||||||||
 | ||||||||
 | ||||||||
| | | | | | | | |
| ||
| | |
 | ||
| | |
| ||
| | |
 | ||||||||||
 | ||||||||||
 | ||||||||||
 | ||||||||||
 | ||||||||||
| | | | | | | | | | |
naar reactie's Poollicht | ||||||||||
| | | | | | | | | | |
| ||
| | |
Heb je het boek gelezen? Heeft het je geïnspireerd zelf op pad te gaan? Ik ben benieuwd naar je mening!
Poollicht is alweer het vierde boek van jou dat de weg naar mijn boekenkast heeft gevonden. Daar heeft het wel even liggen wachten als een soort van beloning voor als ik al die andere dingen klaar had die nog moesten gebeuren. Na je presentatie in het Kennermertheater wat een bijzondere avond was, werd de verleiding te groot. Ook van dit boek heb ik weer genoten en niet alleen dat, ik krijg er zelfs zin van om op stap te gaan. Je schrijfwijze zet aan tot zelf naar buiten gaan. Je schrijft zo open over je twijfels en angsten. Daardoor is het niet meer een stoer verhaal van een keiharde macho. Het maakt het bereikbaar voor de lezer. Ik heb na het lezen het gevoel dat als ik het echt graag zou willen het ook binnen mijn bereik ligt. Zoals winterkamperen dat is iets wat me bij tijd en wijle bezig houdt. Ik heb het nog nooit gedaan en ik ben een verschrikkelijke koukleum, maar als ik er over lees denk ik bij mezelf dat moet ik toch eens proberen. Het lijkt me een bijzondere ervaring. Ik hoop nog veel van je te lezen en wens je nog vele mooie tochten toe samen met Frank of alleen.
Petra Kunst
Ps; hier op de redactie wordt je boek driftig doorgebladerd en iedereen is enthousiast!
Vriendelijke groet, Luuk Ikink Redactie Weg met BNN
Wat een prachtig boek is Poollicht met een tekst waarin je eerlijk bent over je angsten en met schitterende foto’s. Ik heb het boek helaas in een paar uur uitgelezen. Jammer dat je in je teksten zo kort bent. Ik zou veel meer willen lezen over je belevenissen en je gevoelens tijdens die afgelegen reizen. Onlangs het boek the First crossing of Greenland van Nansen (1885) gelezen. Ook zo’n fantastische boek. Ik las nu op jullie website dat jullie die oversteek ook gemaakt hebben. Hij ging alleen van oost naar west.
Groet Rinus Vegt
Hallo Jolanda, Een bijzondere reis in diverse opzichten, de manier van reizen, fietsen wandelen en kanovaren. De machtige natuur waarin je jezelf zo klein kan voelen. Het avontuurlijke maar af en toe ook gevaarlijke. In een boek van Reinhold Messner heb ik eens iets gelezen wat ik altijd onthouden heb en zelf ook wel heb meegemaakt, alleen niet zo heftig als hij of jullie beiden. In de Himalaya in India werd ik ook veel op mezelf teruggeworpen, waarom doe ik dit, terwijl een ander heerlijk in de zon ligt zwoeg ik op grote hoogte en denk je af en toe dat je hart je keel uit komt, je hangt soms aan een rotswand, een ander helpt je met aanwijzingen waar je je voeten neer moet zitten. Ik was toen wel bang maar na afloop toch ook wel trots op mezelf, weer iets overwonnen en ook genoten van de geweldige natuur. De gedachten van Reinhold Messner zijn als volgt:
Hoe vaak had ik onderweg niet tegen mijzelf gezegd: het is genoeg! Desondanks, weken later, als de inspanning, de zorgen, het afbeulen vergeten waren, begon ik te dromen van een nieuwe uitdaging, begon ik een nieuwe reis te plannen. Spoedig was ik alweer onderweg. En het was alweer gevaarlijk. Nee, ik wilde nooit lijf en leven riskeren! Ik wist echter: ik zou op een dag niet meer kunnen dromen of reizen, dan zou ik oud zijn en daardoor vertwijfeld raken.
Heel moedig, ook mooi, hoe je je gedachten over je moeder en jezelf aan het papier toevertrouwd. Zo tijdens een lange tocht dringt dit naar boven, je bent er klaar mee gekomen.
Een paar jaar geleden heb ik in Utrecht tijdens de fiets- en wandelbeurs van je verhaal en dia's over Noorwegen genoten, schitterend. Dit jaar hoop ik op 2 februari naar de RAI te komen en je verhaal over IJsland te horen en te zien. Prachtig land!
Corry de Graaff
Hallo Jolanda,
Ik was blij verrast toen ik jouw boek Keerpunt Alaska van de Sint kreeg, gesigneerd nog wel. Die ochtend had ik net een stukje er over in de krant gelezen. Later hoorde ik dat mijn vader het al op maandag bij je opgehaald had. Hij leest de zondags krant beter dan ik. Maar als je schrijft over je zelf beter voelen als je buiten bent over de twijfels of je het wel kunt en het omslaan van de stemming dan is dat wel heel herkenbaar. Of als je schrijft over Frank. Tja mijn partner heet ook Frank, de link is dan snel gelegd. Later is nu. Die uitspraak maakt wel wat bij me los dus daar moet wel iets mee gaan gebeuren. Daarnaast kwamen bij mij wel enige praktische vragen boven. Hebben ze nu nog een nieuwe slaapmat gevonden? Krijg je geen genoeg van dag in dag uit gevriesdroogd voer? Hoe gingen de overgangen van fietsen naar lopen en van lopen naar varen. Ik voel nu nog bijna de spierpijn van een dag lopen over de Seven Sisters terwijl we al enige weken aan het fietsen waren. Ga vooral door met schrijven ook van je Noorwegenboek hebben we al veel plezier gehad en de zin om nu eens een meerdaagse tocht te maken gaat wel erg kriebelen. Dat moet echter wel goed voorbereid worden want mijn Frank heeft een whiplash en dus zal ik meer moeten dragen. Hoe bereide je je rug daar op voor? Heel vaak met een zware tas de duinen in?? Ik wens je alvast een hele goede reis met vele mooie momenten voor de nog komende plannen en natuurlijk een behouden thuiskomst. Petra
Beste Jolanda,
Keerpunt Alaska was voor mij een ontroerend boek, waarin je - naast je reis door Alaska - terugblikt op je verleden. Ook laat je zien hoe je zelf voor een andere richting in je leven kiest. Hoe je je droom volgt én die realiseert! Ik heb bewondering voor je openheid en je doorzettingsvermogen. Mooi om te lezen hoe Frank en jij hebben samengewerkt en alles hebben gedeeld. Ik vond het heel bijzonder om dit boek op dit moment in mijn eigen leven te mogen lezen! Zelf heb ik zo'n drie jaar geleden ervoor gekozen om zoveel mogelijk mijn hart te volgen en dingen te doen, die ik leuk vind. Dit heeft geresulteerd in het op een rijtje zetten van mijn passies: natuur, fotograferen en wandelen. Hieruit zijn de door mij georganiseerde Natuurfotowandelingen ontstaan. Op dit moment ben ik bezig met het voorbereiden van m'n eerste buitenlandse arrangement volgend jaar: Noorwegen, de omgeving van Oppdal en Dovrefjell. Spannend, nog wat onzeker, maar wel vol vertrouwen. Ik hoop en verwacht voldoende deelnemers te krijgen om het arrangement door te kunnen laten gaan. Daarnaast wil ik m'n werkweek in loondienst (ook leuk werk) naar 3 werkdagen terugbrengen ten gunste van de bedrijfsmatige fotografie en het organiseren van Natuurfotowandelingen. Brengt voor mij als 'kostwinner' wel de nodige risico's met zich mee, maar ook boeiende uitdagingen. Bij het maken van mijn keuze bied je inspirerende boek mij een flinke steun! Jolanda, veel succes met je passies en je bedrijfje! En geniet van je nieuwe expeditie in Groenland! We houden wel contact! Hartelijke groeten, www.milieufotografie.nl
Beste Jolanda, Wat ik er tot zover van heb gezien lijkt het me een heel inspirerend boek om plannen te maken voor onze Linder Inkas 525. Heel erg bedankt voor je moeite en veel succes en plezier met toekomstige avonturen en de verslaglegging daarvan. Hartelijke groet,
Hartelijk dank voor het maken van zo'n mooi kano-boek!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! De mooie foto's en de goede verhalen over de paradijselijke plekken in ons "kleine "kikkerlandje wat er dan groots uit ziet !!!! Het papier wat gebruikt is voor het boek,wat zo glad aanvoelt als een mooi strak en glad watertje viel het eerst op!!! heel mooi allemaal!!! Het lezen is al genieten, we gaan zo gauw mogelijk kanoen!!!! Het was het wachten waard!!!! Bedankt!!!
Jolanda, Het kanoboek is in goede orde ontvangen en het was zeer zeker het wachten waard; mooi boek, fijne stijl van schrijven - prettig om te lezen. Bij het boek was eveneens toegevoegd een factuur ad euro 36,50 factuurnummer 260455. Ik neem aan dat deze factuur vanuit een automatisme is bijgevoegd omdat volgens mij giroafrekening dit bedrag op 4 april reeds is afgeschreven (bestellling en betaling). Waarvan akte, ahum. Groetjes
Arrived !! Great book - Many Thanks
Beste Jolanda, ik heb jullie boek enige dagen geleden ontvangen. En als is het geen leesboek als zijnde leesboek. Ik heb hem bijna uit. Wat een geweldig boek hebben jullie gemaakt. Dat gaat mij en mijn mede NKSV-leden nog vele dagen kanoplezier opleveren.Ik heb een vraag die daarmee samenhangt. Jullie hebben in de inleiding een aantal leuke teksten geschreven over kanohistorie, typen kano;s e.d. Zou ik onder bronvermelding delen van die tekst kunnen gebruiken voor ons verenigingsorgaan Het Keerwater. Deze komt viermaal per jaar uit en bevat naast vaarverslagen, verenigingsnieuws altijd ter lering en de vermaak kanoinformatie. Ik zou dolgraag enige teksten uit jullie boek overnemen. Ik zal dan ook een verwijzing naar de bestelpagina en een plaatje van jullie boek opnemen. Ik hoor graag van je. groeten,
Boek in goede staat ontvangen. Het ziet er geweldig uit. Gefeliciteerd met het resultaat. Een groot deel heb ik al gelezen en dat zet inderdaad aan tot het willen varen. De opmaak van Jeroen is prima. Rustig beeld om te lezen en verzorgd. Kan de Op Pad nog wat van leren. Ik mocht afgelopen week een enquete invullen over de opmaak. Je begrijpt dat ik daar gretig gebruik van heb gemaakt. In ieder geval succes in Canada & Groenland. Wel graag heelhuids terugkomen. Groet PS toch grappig om jezelf in een boek terug te zien.
We hebben het. Mooi boek mooie foto's mooie kano's Kunnen wij een digitaal kopietje krijgen van de foto op pagina 123 zodat wij die hier bij de fotograaf kunnen laten afdrukken op redelijk formaat ? Foto op 132 vindt ik sfeervoller (beweging in rust en ruimte) maar daar staan we niet beiden op. Gefeliciteerd.
Dag Jolanda, Begin september gingen we voor twee weken naar Kandersteg en ik leende wat boeken uit de bieb, waaronder 'Bergtochten in de Zwitserse Alpen'. Dat bleek een gouden greep, het biedt alles wat ik in de bergen wil weten. Vooral de sublieme tocht over de Heuberg (steenbokken, jawel) zal me bijblijven! Toen ik weer thuis was, heb ik het boek gekocht. Kees Schoonderwoerd
Ik zou je nog nadere informatie mailen over onze tochten in Zwitserland, afgelopen laatste twee weken van september. Nou, daar ga ik dan van start :-) We zijn neergestreken op het kampeerterrein van de gemeente Kippel, zeer rustig gelegen aan de rivier de Lonza. Het is een eenvoudig terrein met alleen een (erg nette) douche en WC. Van daaruit loop je zo naar de lift naar Lauchernalp. Eerst hebben we de Lötschentaler Höheweg gelopen. Een prachtige tocht. Helaas wordt er veel nieuwbouw gepleegd in Lauchernalp maar ook bij Steinegga (boven Fischbiel) kwamen er nieuwe huisjes. Met de lift omhoog en dan naar Fafleralp. Door het dal zijn we weer teruggelopen naar Kippel. Onderweg kom je door het oog-strelende Kühmatt. Om een uur of zes waren we weer op het kampeerterrein. We zijn niet naar de Anenhütte gelopen, vanuit Fafleralp was dat zeker nog 3 uur op en neer. Dat de hele route (Lauchernalp - Anenhütte - Willer) in 8 uur zou kunnen is wel erg krap bemeten. De dag erop weer met de lift omhoog, voor de tocht Lauchernalp - Lötschenpasshütte - Kandersteg. Vanuit Lauchernalp zijn we eerst naar Kummenalp gelopen, een mooi traject langs oude Walliser huizen en een leuk kerkje (Hockenalp, foto 1 WT). Bisse de Saxon. We hebben er een tweedaagse tocht van gemaakt. Pas na de plek waar je de foto (blz 250) hebt gemaakt begint de Bisse echt vorm te krijgen en begint deze heel mooi te worden. We zijn op het station van Martigny begonnen (daar eerst staand aan een klein tafeltje een kop koffie en een croissant, het kan niet Franser). De beschrijving op 252 klopt niet helemaal. De zin "Deze weg geheel uitlopen (spoor over) tot T-splitsing pal onder beboste helling ten zuiden van Martigny centrum" zou moeten zijn: "Deze weg geheel uitlopen (spoor over) tot een T-splitsing bij een begraafplaats. Hier linksaf en meteen weer rechtsaf (langs de begraafplaats). Je gaat nu de snelweg E27 over (je ziet hem niet, maar je hoort hem wel), de weg maakt een bocht naar links en daarna krijg je vrij snel aan je rechterhand een parallel lopend bospad met het wandelbord "Martigny". Hier rechtsaf over een brede bosweg omhoog en vrij snel komt het bord "Col de Planches", we gaan linksaf een smalbospad omhoog. Zie ook het kaartje wat ik meestuur.
De klim uit Martigny is mooi, maar het duurde zeker anderhalf uur eer we ons ontworsteld hadden aan het lawaai van de snelweg en andere geluiden uit het dal. Alpage du Tronc vonden we wat tegen vallen. Het was een rommelig geheel van bouwwerken, de muren van de stallen waren kamerbreed beschilderd met allerhande thema's en er stond een openluchtbar met allerlij toeters en bellen. Verder was het er uitgestorven. Achter de mooie rij betonnen waterbakken hebben we gelunched. De bakken waren leeg, maar het kraantje (open draaien) gaf nog wel water. Zoals ik al schreef was de patrouillehut op slot met een dik kettingslot. Zie de foto, dat is hem toch hè?! Maar even er voor hebben we een erg leuk alternatief gevonden. Zekerheidshalve hadden we de tent meegenomen, dat kwam goed van pas. We hebben overnacht bij een "barbeque hut" op de alm "La Vatse", zie de foto. Er was een boer bezig, die vond het geen enkel probleem als we er kampeerden. Er is zelfs (even onder de hut) een WC-tje met een doorspoel-WC en een wasbak met stromend water. De hut is halfopen van bouw, er staan een aantal picknicktafels onder het dak en er is een grote vuurplaats om de BBQ-en. De volgende ochtend moesten we een stukje over de brede onverharde veldweg omhoog om weer op de route van de Bisse te komen. Al snel daarna passeerden we de plek van de foto op blz. 250 en volgde er een uit de rotsen gehakt tunneltje. Daarna hebben we heerlijk langs de Bisse gelopen. Plan de la Dzeu is inderdaad een streling voor het oog. In tegenstelling tot het Haute Nendaz waar we de bus naar "huis" hebben genomen. Een leuk tochtje voor een verloren middag en bovendien informatief, is (na een bezoek aan Schloss Stockalper in Brig) het volgende. Vanaf het Hospiz op de Simplon Pass loopt een voetpad omlaag naar de vlakte met de toren van Stockalper en het Altes Hospiz. Van daaruit kan je over een smalle asfaltweg (mogelijk ooit de eigenlijk pasweg) door drie kleine nederzettingen (Sicke, Bielti en Blatte) teruglopen. Heel sfeervol omdat het weggetje vol bochten zit en oude huisje netjes opgeknapt zijn en er romantisch bijliggen. Zie het kaartje. Van de er boven gelegen huidige pasweg hoor en zie je weinig.
Als laatste, en dat was ook erg leuk, hebben we twee dagen in Bern doorgebracht. We hadden de tent neergezet op de camping "Eichholz" (www.berninfo.com/de/navpage-AccBET-AccBET-34411.html) een terrein van de gemeente Bern. Een oase was het er. Het is een eenvoudig terrein met veel groen en grote lappen grasveld waar geen auto's mogen komen. 's Avonds hoorden we alleen de Aare stromen en af en toe in de verte het slaan en luiden van een kerkklok. Via een fraai fietspad langs de rivier loop je in 20 minuten naar het oude centrum van Bern. 's Zomers schijnt het terrein erg vol te zijn, maar nu in september hadden we het rijk alleen. Er zijn kleine open kitchenettes waar je kan koken en afwassen. Het is een heel verhaal, ik hoop dat je er wat aan hebt. Groetjes, Willem Tilanus
Begin dit jaar heb ik jouw presentatie in de RAI begewoont en met name de Urner Alpen Traverse sprak mij erg aan. 7 dagen door een stil berglandschap, zware paden maar zo ontzettend mooi. Je hebt geen woord te veel gezegd daarover! Afgelopen week heb ik de tocht gelopen. Echter, ik wil je toch vragen bij een herdruk van Dominicus gids de passage over de ontvangst in de Voralphuette te schrappen, op pagina's 176 en 177. Wezenlijk voegt het negatieve beeld niets toe aan de schoonheid van de tocht plus is de informatie vluchtiger dan gedacht. De door jou aangetroffen huttenwaard en zijn vrouw zijn september 2005 gestopt. Momenteel wordt de hut bemand door Bruno en Anita (en hun hond). Ik heb een fotootje van hen bijgevoegd. Na het avondeten werd ik benaderd door Anita met de vraag of ik jouw reisgids kende. Ja natuurlijk, we liepen er immers de tocht mee. Anita zit er ontzettend mee, met de passage over de knorrige huttenwaard, zeker omdat het zo'n nieuwe gids is (feb 2006). Wij hadden de voorgaande dagen al grappen lopen maken over die knorrige huttenwaard en hoe we hem over de rooie konden krijgen. Onze ontvangst was echter met een handdruk, eine Gruezi en met Thee en koek. Van alle de afgelopen week bezochte hutten is de Voralphuette bij ons met stip op 1 terecht gekomen! Ik hoop van harte dat je deze informatie verwerkt in een volgende uitgave. Ik verneem graag van je.
Graag wil ik dit nog nader onderschrijven en ik hoop dat je in een volgende druk dit kunt aanpassen. De waard en zijn vrouw vonden het heel vervelend hiermee geconfronteerd te worden (ze begonnen er zelf over, wij hadden niets gezegd.) Bedankt voor je snelle reactie.
Met veel plezier lezen en bladeren we in jouw boek "bergtochten in de Zwitserse Alpen". We hebben dit jaar een aantal etappes uit de Urner Alpen Traverse gelopen. We waren dan ook erg benieuwd naar de huttenbaas van de Voralphütte die jij zo uitgebreid beschreven hebt in jouw boek. Omdat wij het ontzettend naar onze zin hebben gehad in de hut heb ik aangeboden om een e-mail naar jou te sturen. Deze brief dient twee doelen: - de tweede druk blijft up to date (die gaat er toch wel komen); - als jij vermeld dat er een nieuw vriendelijker huttenechtpaar is, is dat betere reclame voor de Voralphütte. Hüttenwirt Voralphütte: Met vriendelijke groet,
Hallo Jolanda,
Een aanrader vinden we een tocht vanaf de overkant (ten zw. van de rivier bij Gjendesheim) naar de Leirungsdalen. Je loopt hier vanaf het fjellandschap langzaam naar het alpine hooggebergte, incluis gletsjersnuit Leirungsbreen. Via de oostzijde van het meer terug via de Bessegengraat. Tegelijk besef je dat je een fractie ziet en ook iedere keer je nieuwsgierigheid wordt geprikkeld om die route of die top te beklimmen. We hebben erg mooie weer gehad. Hierbij een paar impressies.
Heb je het boek gelezen? Heeft het je geïnspireerd zelf op pad te gaan?
| |||||||||
| | | | | | | | | |
Ook Kummenalp is best aardig. Daarna omhoog naar de hut. Buiten hing een spandoek met daarop "20 jahre Beat auf dem Lötschenpass". Er was nog aardig wat klandizie. De dag erop een prachtige afdaling naar het Gasteretal. Over de gletsjer naar de overkant en daarna een stijl zigzag-pad omlaag. Het Gasteretal dal zelf is ook zeer de moeite waard. Je waant je soms bijna ergens in de Rockies (zie Gasteretal, foto 2 WT).
Vanuit Kandersteg met de trein en bus terug naar Kippel.Gsponer Höheweg. We hadden een regenachtige dag, maar ook wel weer erg sfeervol. Onderweg kwamen we een huisje tegen, ik keek door het raampje, en volgens mij hing daar een foto van jou voor een (ander) huisje! Het laatste deel van het traject (vlak voor de lift naar Saas Grund) gaat door een omvangrijk stenenveld. Dit staat niet met zoveel woorden in de tekst, mensen die niet trittsicher zijn kunnen er problemen mee hebben vrees ik. Tot slot komt inderdaad een "min of meer vlak gruispaadje" naar de lift. Alfons Imseng hebben we niet ontmoet, we zaten wat krap in de tijd. De laatste lift ging om 16:45, goed om te weten. In Saas Balen staat een prachtig kerkje, enigszins Orthodox van stijl. Het had zo uit het Polen of Hongarije kunnen komen. De postbus vloog er voorbij, maar we zijn later nog teruggekomen om wat foto's te maken. 
